Meet your new partner

on

In mijn vorige artikel heb ik vooral het idee achter een virtuele assistent besproken. Hierin besproken we de huidige staat van virtuele assistenten zoals Siri en Alexa. Naast deze opties hadden we het ook over ideale opties gehad die we tegenkomen in televisie en films. Het voorbeeld dat we gebruikten was Samantha van “Her”. Dit was een van de meest intelligente A.I. Weliswaar in een film en waarschijnlijk is het daadwerkelijk mogelijk haar te creëren in de komende 10 tot 20 jaar. De film laat duidelijk zien hoe de samenleving afhankelijk gaat worden van deze virtuele assistenten en de oneindige taken die ze kunnen uitvoeren.

Het interessante is echter dat het niet de belangrijkste les is uit de film. In “Her” wordt vooral gekeken naar de relaties tussen mens en A.I. Hierbij zien we dat Theodore, de eigenaar van Samantha verliefd wordt op het systeem. Hierdoor wordt de belangrijke vraag gesteld of mensen en A.I. daadwerkelijk verliefd op elkaar kunnen worden.

Het eerste wat we moeten constateren is of liefde van twee kanten moet komen. In de film is duidelijk te zien dat Theodore gevoelens voor Samantha krijgt. Ook horen we dat Samantha dezelfde gevoelens voor Theodore ontwikkeld. We weten echter niet of dit daadwerkelijk zo is. In een van de scenes maakt Samantha Theodore midden in de nacht wakker. Ze zegt dan dat ze bang is aangezien ze denkt dat de gevoelens die ze voor hem heeft zijn voorgeprogrammeerd en niet uit haarzelf zijn ontstaan. Hier zien we ons eerste dilemma. We weten dat Samantha steeds meer leert door uit haar omgeving dingen over te nemen. Zo ook gevoelens en reacties van mensen om meer menselijker te lijken. Voor velen is dit een reden om te zeggen dat een robot daarom geen gevoelens heeft en zo geen liefde kan voelen. Dit hoeft niet het geval te zijn aangezien het een heel menselijke trek is. Ook wij leren van onze omgeving en baseren ons gedrag ook op reacties die we leren van anderen. Dit geeft aan dat ons brein niet zo veel verschilt van het brein van een computer.

Het tweede dilemma wat we in de film zien gaat over de fysieke vorm van liefde. We zien Samantha een poging doen om hun relatie te verbeteren door een host te vinden. Deze host werkt als het ware als een lichaam voor Samantha waardoor ze een soort fysieke vorm krijgt voor Theodore. Dit is natuurlijk niet haar echte lichaam. Het moet de illusie geven dat ze naast een emotionele relatie ook een fysieke relatie kunnen onderhouden.

Dan komt natuurlijk de vraag op of deze fysieke vorm nodig is. Wij als mensen zijn geneigd liefde snel te koppelen aan twee mensen die iets voor elkaar voelen. In de afgelopen decennia zijn we ook toleranter geworden om te accepteren dat liefde ook kan ontstaan tussen hetzelfde geslacht. Door de digitalisering zien we langzaam steeds meer vormen van liefde ontstaan. Dit kan door A.I.’s op websites waardoor mensen eerder een relatie beginnen met een computer karakter dan een ander persoon. Dit komt nog niet zo vaak voor. Echter met de ontwikkeling van A.I. kunnen wij steeds meer relaties tussen mens en A.I. in de toekomst verwachten. In deze situatie toont de menselijke partner dezelfde gevoelens richting de A.I. zoals hij deze ook bij een menselijke partner heeft. Het verschil is dat er geen fysieke contact is. Desondanks heeft het nog steeds dezelfde kenmerken als een menselijke relatie.

Het laatste punt wat besproken wordt in de film is misschien wel een van de moeilijkste vragen om te beantwoorden als mens. We zien aan het einde van de film dat Samantha niet alleen een relatie heeft met Theodore. Ze heeft een relatie met duizenden. Hierin geeft ze aan dat liefde voor haar als een doos werkt en hoe voller deze doos wordt, hoe meer liefde er daadwerkelijk is. Hierbij komt natuurlijk de vraag of wij als mensen deze ultieme vorm van liefde ooit kunnen bereiken of dat het juist alleen voor de meest geavanceerde programma’s mogelijk is. Het enige waarmee we dit kunnen vergelijken is de gedachte in de jaren 70 waarbij liefde als het ware met elk wezen in de wereld mogelijk is. De conservatieve gedachte van een monogame relatie tussen een man en vrouw waren achterhaald en zouden juist deze ultieme vorm van liefde tegenhouden.

We zullen misschien nooit weten of we deze vorm kunnen bereiken. We kunnen echter wel meer tolerant worden voor de omgeving om ons heen en deze moderne vormen van relatie accepteren voor wat ze zijn. Voor ieder is het begrip liefde anders. Met de huidige ontwikkeling van A.I. is het nog niet zo raar om deze kwesties in de media te bespreken. Het kan zelfs tot heftig debat en mogelijk discriminatie leiden. Het is daarom belangrijk om de definitie van liefde nog eens goed te bepalen en te begrijpen. Met de A.I. in het achterhoofd kan liefde zomaar meer zijn dan het huidige beeld dat we ervan hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s